Zielona torba z tkaniny

 a właściwie to nawet seledynowa,

taka prawdziwie soczyście wiosenna zieleń.

Uszyłam ją z grubej tkaniny bawełnianej z domieszką poliestru.

Kwadratowy opatrzony obrus przerobiłam na torbę, taki szybki recykling.

Nie wszystko przecież trzeba od razu wyrzucić, kiedy może jeszcze się na coś przydać😉

Torbę ozdobiłam koronką bawełnianą, taśmą pasmanteryjną w paseczki i wielkimi guzikami.

Doszyłam także zewnętrzną kieszonkę, do której można włożyć listę zakupów, 

by była zawsze "pod ręką".

Dodatkowym ozdobnikiem jest moja metka Aliwero, słabo widoczna na zdjęciach, 

przedstawiam więc w wielkim zbliżeniu.

Na koniec prezentacja w całej okazałości;

Torba duża, poniżej sfotografowana wraz z książką nieco większą od zeszytu A5.

Przedstawiona torba ta sama, a na każdym zdjęciu ma inny odcień.

Ot, moje zdolności fotograficzne😊😂

Jestem w taki oto sposób przygotowana na wielkie wiosenne zakupy.

Zanim przygotowałam posta zajrzałam na kilka blogów i wypatrzyłam tym razem 

"zielone wyzwanie" w KTM, którego autorką jest Justynka prowadząca bloga https://wielkiemalepasje.blogspot.com/

Zgłaszam więc moją pracę na to wyzwanie;

Pozdrawiam wszystkich odwiedzających mojego bloga,

 dziękuję za każde zostawione słówko:))

Alina

Kartki na dobry dzień

Witajcie,

 dzisiejsze karteczki miały być w lutym,

ale chyba zgubił mi się jeden dzień i są w marcu.

Powstały takie wesołe,

bo jakoś tak mi w duszy rękodzielniczej zagrało.

Myślę🤔, że choć przez moment wywołują uśmiech. 😊

Pozdrawiam dziś z promieniami wiosennego słonka,

i do zobaczenia:))

Alina

Serce szydełkiem stworzone

W lutym u Reni na blogu w tym poście,

można zmierzyć się z motywem serce.

Ponieważ moje zmagania z bajkowymi kotami zajęły mi trochę czasu,

dopiero na koniec miesiąca przedstawiam sercową pracę.

To, że powstało serce nikogo nie muszę przekonywać, ale cały mój zamysł wygląda tak;

Inspirację znalazłam tu.

Spodobała mi się kaktusowa dekoracja i stworzyłam własną.

Kaktusy uszydełkowałam z bawełnianej włóczki, 

posadziłam na kulce silikonowej w szklanym opakowaniu po świeczkach.

Te niby doniczki owinęłam grubym filcem i okleiłam  taśmą.

Całość prezentowanej dekoracji ma ok. 40 cm długości, a literka l niecałe 20 cm wysokości.

Z taką dekoracją oczekuję wiosny.

Słońca już coraz więcej, słychać świergot ptaszorków, ale ranki nadal z temperaturą zimową.

Wiosno, czekam i czekam...

A to zdjęcie przy oświetleniu, niestety szarość popołudniowa daje się jeszcze we znaki.

  

Moją kaktusową pracę pędzę zgłosić na wyzwanie u Reni

 Bardzo dziękuję za wszystkie przemiłe komentarze dotyczące moich kocich zabawek.

Sami widzicie, że szydełko teraz mam często w rękach.

Pozdrawiam serdecznie,

Alina

Szydełkowy Pacek

Dziś wita Was Pacek, przyjaciel Kici Koci,

o której pisałam TU.

Jakoś z tym Packiem poszło mi trudniej.

Więcej pomyłek, więcej poprawek, w sumie dużo więcej pracy.

Ale tak to jest, jak się coś robi na wyczucie, pod wpływem własnej intuicji,

a nie z konkretnego wzoru. 

Pacek jako przyjaciel Kici Koci nie mógł być od niej mniejszy (tak sobie założyłam).

Mierzy więc 46 cm, a Kicia 44 cm.

Starałam się zrobić Packa powiem nieskromnie 

ładniejszego od przedstawionego na ilustracjach w książeczce.

Co mi wyszło? Oglądajcie, oceniajcie, piszcie samą prawdę...

To jest moja wersja, a ilustracje przestawiają Packa w ten oto sposób;

Wiem, że mój Pacek ma głowę za okrągłą i zbyt duże oczy.

Niestety wypychając głowę kulką silikonową, owal głowy mi się zepsuł.

Za nic nie mogłam sobie z tym poradzić i przyznaję się do tego.

A oczy takie mi się bardziej w tej packowej postaci podobały i zostawiłam jakie widzicie.

Po długim fotografowaniu Pacek padł zmęczony, dzięki czemu widać jego ogon.

Pomimo różnych komplikacji i kombinacji przy szydełkowaniu Packa,

przekonałam się, że szydełkowanie zabawek sprawia mi sporo radości,

nie mówię więc NIE wszelkim amigurumi.

Żegnam się z Wami wraz z moim Packiem, pa, pa...

PS Aby moje trudy mogły się komuś przydać jako inspiracja, zgłaszam Packa na wyzwanie:

http://diytozts.blogspot.com/2019/02/40-wyzwanie-koci-raj.html

Inspirujcie się, a potem pochwalcie jak Wam poszło.

Do kolejnego napisania:))

Alina

Koty z tkaniny

17 luty to Międzynarodowy Dzień Kota.

Ktoś by powiedział dziwne i niepotrzebne takie święto.

Ale dla miłośników kotów, to taki radosny dzień.

Wiele osób nie wyobraża sobie codziennego życia bez zwierząt.

Jednak są i tacy, którzy z uwagi na różne alergie,

 zwierząt futerkowych posiadać w domu nie mogą.

I dla nich powstają moje koty;

Kto do mnie zagląda dłużej, to pewnie pamięta, że tego rodzaju kotów uszyłam wiele.

Były to koty typu klamkowce, które można zawiesić na klamce u drzwi lub okna.

Jednak kiedyś poproszono mnie o kota z ogonem" takim łatwym do ciągnięcia"

dla małego chłopca. 

Powstały więc i takie szyjątka.

Dzieciak nie bardzo jeszcze rozumiał, że kotów nie można szarpać za ogon.

Mój kot zdał egzamin, bo chłopczyk ciągnął kota za ogon, wlokąc po podłodze

i ćwiczył równowagę kiedy uczył się chodzić.

Dziś przedstawiam koty niemalże bliźniacze, uszyte z resztek polaru w kropeczki.

Są bardzo miłe w dotyku i bezpieczne dla dzieci.

 

Kto nie może zapewnić dziecku prawdziwego zwierzaka, to taka alternatywa się sprawdza.

Szczególnie u maluchów.

Koty dają dużo radości, ich mruczanki dobrze wpływają na nasze zdrowie,

cieszmy się więc ich posiadaniem.

Ponieważ lubię koty, szyję i dziergam je z przyjemnością posyłam je więc na wyzwanie:

http://diytozts.blogspot.com/2019/02/40-wyzwanie-koci-raj.html

Pozdrawiam wszystkich maiu, miau:))

Alina

PS. Kolejny post będzie z przyjacielem Kici Koci, Packiem.

Już prawie gotowy...

Kartki okazjonalne

takie proste, 

bez ozdobników, takie z jakimi radzę sobie najlepiej😉

Wiem, nie wyglądają okazale, ale są zrobione od serca. 😘😘😘

Musicie mi uwierzyć,

bo zrobiłam je dla Was w podzięce za tyle pięknych komentarzy pod ostatnim postem.

Muszę przyznać, że jestem wzruszona i bardzo wdzięczna.

Cieszę się, że moja Kicia Kocia z bajki dla małych dzieci znalazła takie uznanie.

Miałam wiele obaw czy ten mój szydełkowy wytwór w ogóle pokazywać.

Kotka jest odbiciem bohaterki książeczek, ale mało realna jak na kota.

Dziękuję Wam serdecznie za okazałe zrozumienie i  dowody sympatii.

Kochani, szydełkuję więc nadal.

I przyznaję się bez zbędnych zagadek, że będzie to przyjaciel Kici Koci, Pacek.

Co mi wyjdzie, pokażę wkrótce.

Pozdrawiam wszystkich gorąco, witam nowych Obserwatorów bloga.

i do miłego zobaczenia

Alina

Szydełkowa Kicia Kocia

Witam serdecznie na koniec ciepłego weekendu. 

Dziś będzie długo...

Spieszę z rozwiązaniem mojej zagadki, jaką przedstawiłam w poprzednim poście. 

Szydełkową zabawką, z którą postanowiłam się zmierzyć jest kotka zwana Kicia Kocia.

Skąd ten pomysł?

Mianowicie moja Wnusia mająca niecałe 2 i pól roku

bardzo lubi książeczki o przygodach Kici Koci.

Chętnie je ogląda i jeszcze chętniej słucha opowieści o tejże kotce i jej przyjaciołach. 

Skoro dziecko lubi taką kocią bohaterkę, to babcia postanowiła zrobić taką kotkę na szydełku.

Nie ukrywam; było trudno, bo ja zabawek nie umiem robić. 

Jedyną inspiracją jaką znalazłam w internecie, to post na blogu Magiczne sploty.

Może nie potrafię szukać😉

Zaparłam się, że podołam i oceńcie teraz Wy moje szydełkowe osiągnięcie;

No taki sobie kot,

Poniżej moja Kicia Kocia wraz z czytanymi książeczkami.

Autorka-Anita Głowińska napisała i zilustrowała ponad 30 takich krótkich książeczek.

Teksty przyznaję; bardzo interesujące, ale ilustracje według mnie niekoniecznie.

Ale z gustami nie dyskutuję, przedstawiam Wam Kicię dalej;

Czytałyśmy książeczkę jak Kicia Kocia gotuje, więc i jedzonko filcowe musiało zostać uszyte

-jaja sadzone i ziemniaczki w mundurkach.

Zmęczona Kicia sesją fotograficzną odpoczywa na komodzie.

Abyście byli pewni, że to prawdziwy kot pokazuję na dowód jej ogonek,

 potrafi nim nawet machać.

Kończąc pokaz zdjęć Kicia żegna się  z Wami życząc miłego tygodnia;

Odpowiedź na moją zagadkę szeroko i barwnie przedstawiłam, 

czas więc na ogłoszenie zwycięzcy.

Jedyną osobą, która podała poprawną odpowiedź jest Irenka prowadząca bloga Babuchowe robótki.

Irenko, bardzo proszę o kontakt w temacie nagrody.

😊🎁🌷

Moja wnusia często pyta: "babcia dumna"?, mając na myśli oczywiście siebie jak coś zrobi.

A ja dziś śmiało napiszę chyba nieskromnie, "jestem dumna".

Nie z samej zabawki, ale z powodu pozbycia się strachu przed szydełkowaniem zabawek.

Warto było😊 dałam radę, kolejne będą lepsze.

Kochani skoro się dziś tak rozpisałam,

to pozwólcie jeszcze, że zgłoszę moją kotkę na wyzwanie Koci raj na blogu DIY.

Może się komuś spodoba i zrobi sobie podobną:))

Pozdrawiam bardzo serdecznie, dziękuję, że mnie odwiedzacie, piszecie, 

witam też nowych Obserwatorów bloga,

Kochani, do kolejnego napisania:))

Alina